Browsed by
Autor: Barbara Bielasta

SCHODNICA – śladami Antoniny Donimirskiej w Zakopanem

SCHODNICA – śladami Antoniny Donimirskiej w Zakopanem

Schodnica to zakopiańska willa położona na zboczu Gubałówki przy ulicy Ubocz 1. W 2014 roku znalazła się wśród 41 obiektów, opracowanego przez Muzeum Tatrzańskie, Szlaku Stylu Zakopiańskiego. Drewniana, na solidnej kamiennej podmurówce, reprezentuje wczesny styl zakopiański. Zaprojektował ją w 1894 r. i w ciągu najbliższych trzech lat wybudował dla swojej rodziny znany architekt krakowski Tadeusz Stryjeński. Ukończenie budowy w 1897 r. potwierdzała data wyryta u podstawy wykuszu, obecnie przeniesiona do wnętrza. Położenie Schodnicy jest niezwykłe. Postawiona została na dużej działce,…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

Antonina DONIMIRSKA, 1 v. Działowska i jej rodzina

Antonina DONIMIRSKA, 1 v. Działowska i jej rodzina

Antonina Maria Franciszka Donimirska była najmłodszym dzieckiem Antoniego i Wandy Cyprysińskich. Urodziła się 31 października 1884 r. w Szulmierzu. Zapewne, tak jak i jej bracia: Kazimierz, August i Włodzimierz, początkową wiedzę zdobywała w domu pod okiem guwernantek. Nie wiadomo, czy uczyła się później poza domem. Wydaje się, że spośród rodzeństwa, to ona osiągnęła najwyższą pozycję społeczną. 28 czerwca 1905 r. wyszła za mąż za Zygmunta Pawła Apolinarego Działowskiego z Działowa w parafii Sarnowo, syna Marii z domu Mittelstaedt i Eustachego,…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

HISTORIA GMINY REGIMIN

HISTORIA GMINY REGIMIN

Moje zainteresowania regionalne przez wiele lat skupiały się na gminie Regimin. Ich owocem  były trzy publikacje książkowe: „Szulmierz i okolice”, „Cyprysińscy na Mazowszu” i „Historia gminy Regimin”. Ta ostatnia wchłonęła niejako tę pierwszą, już zresztą wyczerpaną. Dla zainteresowanych mazowiecką tematyką regionalną fragment przedmowy „Historii gminy Regimin”: „Przedmiotem moich zainteresowań stała się historia gminy Regimin w jej obecnych granicach, doprowadzona do pierwszych lat po II wojnie światowej. Ta cezura czasowa dotyczy historii ogólnej i dziejów poszczególnych miejscowości. Nie obejmuje zapisów odnoszących…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

DEMBOWSCY w Koziminach i Lipie

DEMBOWSCY w Koziminach i Lipie

Dembowscy osiedleni w XIX w. na północnym Mazowszu, a wywodzący się z ziemi kujawskiej są przykładem typowego ziemiaństwa, którzy tu posiadali swoje majątki, kupowali je, sprzedawali i dziedziczyli. Wielu z nich zapisało się chlubnie w działalności gospodarczej, społecznej i kulturalnej, nie tylko lokalnie, ale i w skali ogólnopolskiej. Jednym z nich był Wiktor Dembowski. Trudno mu przypisać większe inicjatywy społeczne czy kulturalne, ale sprawdził się jako gospodarz i był chyba ciekawym przedstawicielem swojej klasy. Wiktor Anastazy Dembowski urodził się w…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

Zygmunt i Franciszka KAMIŃSCY

Zygmunt i Franciszka KAMIŃSCY

Zygmunt Kamiński urodził się 24 marca 1905 r. w Ciechanowie jako jeden z czterech synów Konstantego (1862-1928)  i Bronisławy z Chmielińskich. W akcie chrztu Zygmunta jego ojciec był określony jako właściciel domu, ale rzeczywiście pracował  jako ekonom majątku ziemskiego Gogolewskich w Gogolach Wielkich, później Sędzimirów w Ślubowie i cukrowni w Szczurzynie. Młody Zygmunt uczył się w Ciechanowie. Życzeniem rodziców było skierować go na drogę duchowną. W tym celu ojciec zabrał 14-letniego syna z wizytą do Warszawy, do spokrewnionego z rodziną…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

ULICA STRAŻACKA

ULICA STRAŻACKA

Nazwy i historia             Ulica Strażacka znajduje się w najstarszej części miasta i bierze swój początek od krzyża przy ulicy Ściegiennego i jako przedłużenie Zielonej Ścieżki  biegnie na zachód do rzeki Łydyni. Ulicę można podzielić na dwa krótkie odcinki: od Ściegiennego do Małgorzackiej i od Małgorzackiej do rzeki. Nazwa sugeruje powiązania ze strażakami czy strażą pożarną. Tymczasem nic chyba nie wskazuje, by kiedykolwiek miała się tu mieścić jednostka straży ogniowej. Prowadząca tędy niegdyś droga była jednak najkrótszym zejściem od Zielonego…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

Ulica POLNA

Ulica POLNA

Ulica Polna jest wąską, nieutwardzoną uliczką łączącą ulicę Witosa z Armii Krajowej. Położona jest między posesją przy Witosa 39 a 41 i kończy się obok parkingu przy supermarkecie Carrefour. Nie ma połączenia z ul. Armii Krajowej. Jej przedłużeniem za tą ulicą na wschód jest ulica Harcerska. Uliczka powstała najprawdopodobniej po wojnie lub tuż przed wojną i była znacznie dłuższa niż obecnie. Prowadziła „w pole”, stąd jej nazwa. Być może na jej wytyczenie została zajęta część działki Rożniewskich, położonej przy dawnej…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

Ulica WITOSA cz. 4 (ostatnia)

Ulica WITOSA cz. 4 (ostatnia)

Ulica Witosa (Zagumienna) od styku z Nowozagumienną i obecnie Mikołajczyka do Rzeczkowskiej (i dalej) Strona zachodnia – parzysta W miejscu, gdzie obecnie ulica Mikołajczyka dochodzi do ulicy Witosa, niegdyś miała swój początek ulica Nowozagumienna. Biegła w kierunku południowo-zachodnim, była w prostej linii przedłużeniem Zagumiennej. Nie wiadomo, kiedy powstała. Natomiast ulica Zagumienna dość ostro skręcała w kierunku południowo-wschodnim. Po około 200 metrach odchodziła od niej ścieżka, obecnie ulica 11 Listopada, łącząca Zagumienną z Zakroczymską (obecnie 11 Pułku Ułanów). Kolejnych kilka działek,…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

Ulica WITOSA cz. 3

Ulica WITOSA cz. 3

Ulica Witosa (Zagumienna) od styku z Nowozagumienną, Mikołajczyka i Sikorskiego do Rzeczkowskiej (i dalej) Strona wschodnia – nieparzysta d. Zagumienna 77 i 78 Najpewniej pierwsza działka leżąca po prawej stronie obecnej ulicy Sikorskiego, a należąca do dawnej ulicy Zagumiennej i ciągnąca się daleko na wschód (pod Chrzanowo) została podzielona jeszcze przed 1930 r. Na obu jej częściach, od strony ulicy zostały wydzielone dwa siedliska. Oba zostały zabudowane, od frontu stały tam domy mieszkalne. Były to gospodarstwa panów Wyzińskich – braci,…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…

Ulica WITOSA Cz. 2

Ulica WITOSA Cz. 2

Ulica Zagumienna na odcinku od Pułtuskiej do Sikorskiego i Mikołajczyka Początkowy odcinek ulicy Zagumiennej po prawej stronie szosy Pułtuskiej, był prostym przedłużeniem odcinka po lewej stronie tej szosy. Dopiero po kilkudziesięciu metrach skręcał nieznacznie na zachód. Jego przebieg można wytyczyć w obecnej [2019 r.] przestrzeni miasta od ulicy Pułtuskiej poprzez parking przed sklepem GRAM, bankiem PKO i „blaszakiem” (ul. Pułtuska 18J, 20 i 20a), dalej chodnikiem między PKO i boiskiem, a blokiem Witosa 3 i dalej ukosem przez bloki Witosa…

Czytaj dalej… Czytaj dalej…